• Trauma-Therapie-Amsterdam

  • De therapeut

    Ik zal me even voorstellen. Ik ben Carolien Entrop

     

     

    Waar ik vandaan kom

     

    Ik loop nu ongeveer 40 jaar mee in de therapie wereld. In die tijd heb ik verschillende therapierichtingen voorbij zien komen. Een aantal van die richtingen sprak me aan en daar heb ik mij in gespecialiseerd zoals gezinstherapie, groepstherapie en individuele therapie in de periode dat ik voor het Riagg werkte. (1975 -1989)

     

    Vanaf 1993 heb ik me zelfstandig gevestigd en heb ik me bekwaamd in sandplay, familieopstellingen en lichaamsgerichte therapie. Vooral Marianne Bentzen is belangrijk voor me geweest. Haar denken heeft mij geïnspireerd bij het integreren van de lichaamsgerichte en reguliere benadering.

     

    De laatste jaren ben ik erg geïnteresseerd in filosofie en zie dat daar dezelfde vragen spelen als in therapie maar dan op een abstracter en breder niveau.

     

    Inmiddels maak ik in mijn praktijk gebruik van alles wat ik heb geleerd en uitgeprobeerd, en uiteraard ook van mijn eigen levenservaring, zoals jeugdervaringen en de ervaring van mijn partner verliezen een aantal jaren geleden.

     

     

  • Mijn visie

     

     

    ‘Trauma betekent dat je de controle over de tijd kwijt bent, hulpeloos bent en niets voorspelbaar is’.

    - Bessel van der Kolk -

  • Mijn visie op therapie

    Ik ben steeds nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen.

    Voor mij is belangrijk dat therapie gericht is op keuzes kunnen maken, mogelijkheden zien en die in de wereld neerzetten.

     

    Beelden gaan altijd vooraf aan woorden

    In onze jeugd passen we ons zo goed mogelijk aan de behoeftes van de mensen om ons heen aan. We zijn afhankelijk van onze opvoeders. Daarnaast dissociëren we ons van de emotionele pijn en enorme angst die komt kijken bij een gebrek aan verbondenheid (attachment).

    De basishouding wordt er een van aanpassen en de emotionele pijn komt tot uiting door het afsluiten van gevoelens: Dit gebeurt door extreem wantrouwen (paranoïde), of door onbewust het besluit te nemen om alles alleen te doen (schizoïde) of roekeloze onverschilligheid (anti-sociaal) of moeite zich te beheersen in relaties (borderline) of theatrale uitingen van emoties (theatrale) of gepreoccupeerd zijn met fantasieën over eigen succes en macht (narcistisch), of door te negeren en vermijden (vermijdend), of door altijd te twijfelen en zich afhankelijk op te stellen en geen beslissingen te nemen (afhankelijk). Zo hebben we ons gehandhaafd.

    Als er geen verbinding is dan verdringen we ons echte gevoel, we kunnen niet aangeven of iets prettig is of niet, en reageren met bovengenoemde overlevingsstrategieën met de daarbij behorende houdingen, kort samengevat: fight, flight en freeze.

    Als volwassene is de behoefte aan verbondenheid (acceptatie) dan nog steeds belangrijker dan onze onderbuikgevoelens , die we geleerd hebben te verdringen. Daardoor zijn we niet trouw aan wie we werkelijk zijn en durven geen nee te zeggen als iets niet goed voelt. We durven niet te voelen of iets prettig is of niet. We durven niet autonoom te zijn. Ook hebben we niet geleerd om met gevoelens om te gaan en hebben geen taal om aan te geven of iets prettig is of niet.

    Deze vroege pijnlijke ervaringen worden getriggerd als er een beeld verschijnt in het heden dat deze vroege ervaringen activeert met de vroeger daarbij aangeleerde reacties, houdingen, gevoelens en gedachten. Bovendien heeft het effect op onze fysieke conditie. Lichaam en geest zijn een. Elke gedachte, bv gevaar of angst heeft invloed op onze houding, onze ademhaling, onze levendigheid, onze mimiek, mogelijkheden om te bewegen, etc.

     

  • Het beeld geeft inzicht

    Als ik aan het eind van een therapie aan cliënten vraag waar ze het meest aan gehad hadden, zeggen ze bijna altijd de matjes. Toen ik dit tot me door liet dringen, realiseerde ik mij dat beelden ons gedrag bepalen. Sindsdien werk ik meer met opstellingen, met de matjes. Ik heb matjes met een hap eruit en dat geeft de richting aan waar iemand naar kijkt.

    Foto 1 - Stel dat een cliënt zegt dat ze moeite heeft om naar een groep toe te gaan, dan kan ik bv 3 matjes neerleggen, een matje voor de cliënt zelf, een voor het gevaar of de angst en een voor de groep.

    Foto 2. Ik leg ze in een rijtje met het gevaar of angst in het midden en vraag na hoe het is om dit te zien, welke associaties er opkomen, wat de ander wel mag weten en wat ze niet mogen weten of zien. Met een vierde matje dek ik een stukje van het matje zelf af wat een ander niet mag zien. Het beeld is sneller dan gedachten. Vandaar dat cliënten deze beelden onthouden.

    Meestal laat ik de cliënt zelf de matjes neerleggen overeenkomstig hun gevoel. Zo wordt afstand en nabijheid duidelijk, de kant waarop gekeken wordt aangegeven (genegeerd worden , wordt dan duidelijk zonder dat er woorden aan gegeven hoeft te worden). Daarna kunnen gedachten en gevoelens besproken worden, maar de uitsnijding uit de werkelijkheid dat de client bezig houdt, is dan hetzelfde voor mij en voor de cliënt en er wordt minder afgedwaald.

    De lichamelijke reactie is uiteraard nog sneller dan het beeld, maar het voordeel om met het beeld te beginnen is dat duidelijk is waarom nu juist die lichamelijke reactie optreedt, zodat je je eigen gedrag beter begrijpt.

  • Traumatherapie

    Deze bomen reflecteren in het water. Reflecteren betekent weerspiegelen, beschouwen, overdenken.

    'Het ware geluk is het genieten van nieuwe levensvormen'

    - A.Badiou -

  • Wanneer kom je in aanmerking voor traumatherapie?

    Blijf er niet mee rondlopen!!
    Laat het niet je leven beheersen

    Herken je deze symptomen?

    Flashbacks, extreme sensitiviteit t.o.v. licht of geluid, hyperactiviteit, overdreven emotionele of schrikreacties, paniek, nachtmerries, stemmingswisselingen (woede of huilen), schaamte of gebrek aan eigen waarde, onvoldoende in staat om met stress om te gaan, slaapstoornissen

     

    Overgenomen trauma

    Een trauma kan ook een overgenomen trauma zijn uit een familie. Je voelt je bijvoorbeeld steeds opgejaagd, net als je moeder en grootmoeder. Of je bent steeds bezorgd om anderen. Of je voelt je zo vervreemd. Uit een familie opstelling zou kunnen blijken, waar dat mee te maken heeft..

    Er zijn pijnen die van de ene generatie op de ander overgaan. Sommige families zijn erg gevoelig voor bepaalde aandoeningen. Ook dan kun je van deze therapie profijt hebben.

     

    Andere symptomen zijn:

    angst, aanranding, aanval, achterdochtig, achtervolgingsdromen,

    ademen, adhd of add, alleen, argwaan, bang, bedreiging,

    besluitloosheid, bevende of trillende handen, bewegingsloosheid, bezorgdheid, bindingsangst, boosheid, borderline, claustrofobie,

    concentratie problemen, depressie, diefstal, dissociatie,

    duizeligheid, dwanggedachten, eenzaamheid, flashbacks, fobie,

    focussen, fybriomyalgie, misbruik ...

    Herken je deze klachten?

    Trauma's met een hoge intensiteit

    Zoals operaties, verdrinking, verstikking, dichtgesnoerd zijn, traumatische geboorte

    Niet aan te ontsnappen

    Aanvallen door wilde dieren, oorlog, bombardement, ontvoering, roof, fysiek misbruik, incest

    Fysieke pijn

    Denk aan operatie, anesthesie, verbranding, vergiftiging, hospitalisering, steekpartijen, schotwonden

    Gebrek aan voldoende verdediging

    Door valpartij, ongeluk, verwonding

    Emotioneel trauma

    Ernstige verwaarlozing, verlies of doorgaand misbruik

    Natuur rampen

    Zoals vuur, watersnood, aardbeving, tornado, sociale isolatie

    Verschrikkingen

    Zoals zien van een ongeluk, toe moeten kijken terwijl iemand wordt misbruikt, verkracht of mishandeld. Concentratie kamp

    Ziekten

    Waar een trauma soms aan ten grondslag ligt zijn: conversie, hysterie, fibriomyalgie, burn-out, chronische moeheid, migraine, whiplash, aangezichtspijnen, tics, fantoom pijnen, slaapstoornissen, endocriene en immuun regulaties, ADHD, ADD, depressies, angsten.

  • Vormen van traumatherapie

    Meer over somatic experience

    Trauma's zitten in ons lichaam opgesloten. Het geeft spanningen in ons lichaam. Door een trauma verliezen we de verbinding met onszelf, ons lichaam, onze familie, vrienden, onze omgeving en de tijd.

  • Vormen van traumatherapie

    Somatic Experiencing

    Somatic Experiencing

    Een therapie die op lichaamsniveau werkt. Peter Levine heeft deze therapie ontwikkeld. Hij noemt deze therapie "somatic experiencing".

    Peter Levine heeft in de dierenwereld gekeken en realiseerde zich dat dieren geen trauma´s hebben. Hij ontdekte dat dieren als ze aangevallen worden vlak daarvoor voor dood gaan liggen. Ze houden zich muisstil. Dit is een overlevingsstrategie. Dieren houden niet van dode dieren. Het dier dat aanvalt kan dan zijn belangstelling verliezen. Ook is het mogelijk dat de aanvaller even weg gaat, bv zijn jongen gaat halen, dan staat het dier dat zich dood hield op en rent weg. Als het veilig is, schudt het dier de angst en de lichamelijke verstarring van zich af.

    Wij mensen hebben meer moeite om uit die verstarring te komen. Het gevolg is dat we voorthollen op de automatische piloot, verstijfd voortleven en allerlei kwalen krijgen.

    Daarom is het nodig in situaties waarin een patroon langdurig bestaat ook lichaamsgericht te werken. Op deze manier wordt het mogelijk het voorval in zijn lichamelijke consequenties te herinneren en zo de fysiologische reflexen te herstellen, waardoor er weer een balans in het autonoom zenuwstelsel ontstaat. Dit wordt gedaan door te focussen op de lichamelijke gewaarwordingen, het accepteren van deze gevoelens, en deze weer te integreren in het lichaam.

     

    Wil je meer weten? lees dan mijn blogs, artikelen of neem even contact op.

    Meer lezen

    Wetenschappelijke achtergrond informatie vind je in de volgende boeken:

    • A. Damasio: Het zelf wordt zich bewust

    • De vreemde orde der dingen

    • De vergissing van Descartes

    • Het gelijk van Spinoza - Wereldbibliotheek

    • Boeken die de therapie beschrijven:

    • Peter A. Levine : De tijger ontwaakt - Altamira

    • De stem van je lichaam - Altamira

    • S. Porges: De polyvagaal theorie en de transformerende kracht van je veilig voelen - Uitgeverij Mens 2019

    • B. van der Kolk: Trauma sporen - Uitgeverij Mens 2016

    • Janina Fisher: Innerlijke zelfvervreemding overwinnen na trauma - Uitgeverij Mens 2018

    • Deb Dana: De polyvagaal theorie - in therapie - Uitgeverij Mens 2020

    • Gabor Maté: Wanneer je lichaam nee zegt - uitgeverok Ankh Hermus 2020
    • De website van Somatic Experiencing NEDERLAND: www.traumahealing.com

  • Opstellingen

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Opstellingen maken de verstoring in relaties, - door trauma’s, menselijke leed en lot, - zichtbaar.

  • Opstellingen

    Opstellingen maken de verstoring in relaties - door trauma’s, menselijke leed en lot - zichtbaar

    Waarom een opstelling?

    Die verstoringen kunnen soms generaties lang doorwerken. Angst en

    paniek kunnen dan plotseling optreden zonder dat het duidelijk is waar het vandaan komt.
    Iemand met een onverwerkt trauma houdt andere mensen op afstand en dat is - zeker voor een kind en vaak voor volwassenen - verwarrend. Als je te dicht bij komt, schrikt zo iemand en je krijgt de onbegrijpelijke reacties. Vooral als kind denk je: ze zijn boos op me” of “ik doe iets fout”. "Ik ben stom". Het zijn echter traumatische reacties van anderen, die met jou niets te maken hebben.


    Door een traumatische ervaring in je familie, kan het zijn dat je als volgende generatie je beschermt door:

    • op je hoede te zijn

    • je je niet durft te uiten of met anderen te verbinden

    • je gespannen en rusteloos bent
    • je kortademig bent
    • snel in paniek bent
    • je lichaam verstijfd is en je niets meer voelt

    Wanneer kan een opstelling jou helpen?

    • heb je de ervaring dat je steeds weer in bepaalde patronen vastloopt?

    • voel je je vaak onbegrepen?

    • heb je de neiging jezelf te isoleren?

    • voel je je soms overspoeld door gebeurtenissen?

    • vind je het leven zinloos?

    • voel je je chronisch moe of burned-out?

    • pieker je veel zonder tot daden te komen?

    • ben je extreem sensitief of hyperactief?

    • ben je schrikachtig of paniekerig?

    • schiet je te snel in stemmingswisselingen?

    • of zijn er andere reacties waar je “te” voor zet, te” emotioneel, “te” geraakt, “te” boos?

    • of wil je eerst een keer de kat uit de boom kijken?

    • Doe dan mee aan een workshop!

    Wil je meer weten? lees dan mijn blog (opstellingen) of neem even contact op.
  • intervisie

     

     

     

     

     

  • intervisie of supervisie

    Begin september wil ik weer starten met een nieuwe groep.

    Waarom?

    Als ik aan cliënten aan het einde van een therapie vraag, waar ze het meest aan gehad hebben in therapie, is bijna altijd de reactie de matjes.

    Mijn werkwijze met de matjes is als volgt: Ik luister heel precies naar de verwoording van de hulpvraag en kies dan een matje voor de client, en een matje voor ieder emotioneel geladen woord. Deze matjes leg ik soms zelf neer, maar meestal laat ik de client zelf het beeld op de grond neerleggen. Zo ontstaat een uitsnede uit de werkelijkheid in een beeld dat de cliënt bezig houdt.

    Er zijn vele methoden om deze uitsnede van de werkelijkheid, dit beeld te verwerken.

    Volgens mij is er eerst een beeld en daarna geven we woorden aan onze ervaring. Werd dit beeld vroeger erkend of niet.

    De matjes geven een beeld, een beeld dat intern is, maar naar buiten wordt geprojecteerd. Met wie en wat voelt een cliënt zich verbonden; wie zien ze niet of wie ziet hen niet; wie staat heel dicht bij, en hoe wordt dat ervaren of veraf en hoe wordt dat ervaren; wordt er naar elkaar geluisterd en zien ze elkaar; met wie hebben energieën of concepten of personen contact en met wie niet; kan de client bewegen of niet. Als de cliënt beweegt en een andere positie inneemt, welk matjes willen dan meebewegen.

    Er is een verschil of je zegt mijn moeder had weinig aandacht voor mij en daarover praat en je schuldig voelt dat je als cliënt je moeder afvalt of dat je ziet dat een moeder de andere kant op kijkt. Waar kijkt ze naar, waar is ze mee bezig en wat betekent dit voor de cliënt.

    Zo wordt gezien dat moeder of verdriet echt geen aandacht aan de cliënt schenkt, zonder dat het verwoord hoeft te worden. Het wordt zichtbaar dat moeder of verdriet zich niet kan distantiëren van iets uit het verleden en de pijn of angst die dit veroorzaakt, is voor de client zichtbaar. Ook al weten we niet waar moeder of verdriet naar kijken. Trouwens het kan iets zijn waar generaties al niet naar gekeken wordt. Of waar onze cultuur niet naar wil kijken.

    Deze methode is in eerste instantie non-verbaal en daar cliënten geen woorden of taal geleerd hebben om met bepaalde spanningen om te gaan, volg ik hun proces en geef aan wat me opvalt.

    (Ik laat ze geen zinnen zeggen, zoals bij familieopstellingen wel gebeurde, ik volg alleen wat de client aangeeft, los het niet op. Dat gebeurt vanzelf).

    Voorbeelden

    Ik geef een voorbeeld van dissociatie, omdat dat vaak niet herkend wordt in de therapie.

    Als cliënten een matje boven op zichzelf zetten dan zijn ze onzichtbaar. Voor mij een signaal van dissociatie. Waarom moeten ze zichzelf verbergen. Ik leg uit dat als iemand of iets boven op je staat dat je dan niets kunt verwerken. Je wilt alleen maar weg (flight) of je staat aan de grond genageld (freeze), net als een konijntje in de lampen van een auto. Je bent alleen aan het overleven. Ik demonstreer met mijn handen dat je dan alleen stiekem weg kunt gaan en vraag om het matje voor zichzelf heel voorzichtig onder de matjes weg te halen. Ik zeg erbij dat ik begrijp dat ze dat niet zelf durven te doen en zich schuldig voelen als ze dat zouden doen.

    In bovenstaand voorbeeld met de matjes blijkt een cliënt een vraag op te vatten als een opdracht om het op te lossen en voelt zich angstig als iets niet opgelost wordt. Ik laat dan een matje kiezen voor zichzelf, een voor de vraag, een voor het oplossen en een voor de angst. Tot mijn verbazing liggen alle matjes boven op het zelf. Een duidelijk voorbeeld van dissociatie. Ik vraag om het zelf er stiekum onder uit te halen. De client gaat dan heel ver weg staan, maar wil nog wel kijken wat er gebeurt. Het voelt beter om zo ver weg te staan. Hierna wacht ik af wat de client hiervan vindt.

    Een client merkte op dat door het buiten zichzelf plaatsen van de energieën of concepten, ze bestaansrecht krijgen.

    Doordat de client deze energieën op de grond neerlegt, blijft de focus op de uitsnede van de werkelijkheid die de client bezig houdt . Bovendien worden aannames, impliciete herinneringen, lichaamsgesteldheid, die vaak emotioneel verborgen zijn, erkend. De client ziet de eigen reactie op de tot nu toe onbewuste dynamieken.

    In een verbale therapie gaan cliënten nadenken over hun reacties, nu wordt het ook gezien.

    Ik zelf ben vaak verrast te zien welk beeld er neergelegd wordt: personen of energieën die ik niet verwacht had, blijken ineens heel belangrijk te zijn.

    Samenvattend:

    Zoals je ziet begin ik met een beeld, en benoem wat me opvalt en vraag na of de client dat ook ziet, b.v. dat de client tussen de ouders of een andere energie in gaat staan en vraag na hoe dat ervaren wordt. Of hoe het is dat een client bv niet kan kijken naar het matje angst.

    • Door het benoemen wat ik zie geef ik de cliënt de kans om iets te verwoorden wat ze zouden kunnen ervaren. Cliënten zeggen dan dingen die ze altijd voor zich gehouden hebben. Ze zijn vaak verbaasd over hun eigen reactie.
    • Voor mij is alles wat de client zegt en hoe het gezegd wordt belangrijk en ik luister heel precies naar de eerste zinnen hoe de hulpvraag wordt verwoord en wat ze zeggen als ze op zichzelf staan. Deze interactie wordt getoond, en de client is zelf verantwoordelijk voor het beeld. Ik vraag wel of het de goede film is.
    • Cliënten zien zichzelf in de opstelling staan en zien de interactie. Het gevolg is dat er minder gepraat wordt over: gerationaliseerd of in de verdediging gegaan wordt en nog eens uitgelegd wordt, etc. Cliënten krijgen niet de kans om uit te wijden en de focus blijft op deze uitsnede van de werkelijkheid, die zowel door de therapeut als de client wordt gezien en hetzelfde is.
    • Ik benoem gedrag niet als weerstand maar als overlevingsgedrag, wat een andere houding van mij impliceert en voor de client duidelijk maakt dat het om een oud beeld gaat.
    • Cliënten staan ook op andere personen of concepten en voelen wat er gebeurt bij anderen.
    • Cliënten zien oorzaak en gevolg, maar niet lineair, maar ze zien bewegingen en zien en voelen hoe ze zelf reageren op deze bewegingen.
    • De context is voor therapeut en client hetzelfde.
    • Vaak zeggen cliënten: ik wist het wel, maar nu zie ik het. Het is verhelderend. Of: Ik zocht het altijd buiten mezelf, maar nu zie ik, dat het  de angst is waarom ik niets zei, maar ze zagen nooit wat ik nodig had.
    • Je volgt alleen de client, ook al is het in jouw ogen vreemd, maar op een gegeven moment wordt voor mij duidelijk waarom iets zo geformuleerd wordt.
    • Doordat je als therapeut alleen volgt, blijf je dicht bij de beleving van de client en wat de client aankan. Als therapeut maak je dan niet zo snel een sprong, waardoor de client weer in zijn hoofd gaat zitten.
    • Hoewel lichamelijk nog sneller gereageerd wordt dan het beeld en dan pas de woorden die daarbij horen komen, is het voordeel om met het beeld te beginnen dat de lichamelijke reacties begrepen  worden,  passend bij het beeld en ook gewerkt kan worden om de lichamelijke reactie te beleven en te verwerken.
    • Het is een interactioneel  of relationeel model, waarin alles positief wordt benoemd, b.v. “om te overleven mocht je dit niet voelen of er iets van zeggen; wat had je anders kunnen doen”. Kinderen zijn afhankelijk van hun ouders en moeten sommige ervaringen verdringen. Dit wordt een patroon later in hun leven om met spanningen om te gaan. Dit is het patroon waarmee ze overleefd hebben in het gezin van oorsprong. Gevoelens worden in de therapie erkend en zelden geduid.
    • Leven is bewegen en bij deze vorm van therapie, wordt duidelijk waarom. Flexibel zijn en andere posities kunnen innemen, hoort bij het leven.
    • En als laatste, het wordt beleefd en mijn therapieën duren korter sinds ik deze theorie of zienswijze toepas en begin met  een beeld.

     

    Meedoen?

    Begin september wil ik weer met een groepje deze methode gezamenlijk verder uitwerken. Als je het leuk vindt om mee te doen, stuur me een mail.

    E mail: carolien.entrop@kpnmail.nl

  • Aanmelding

    Wat u moet weten als u overweegt zich aan te melden voor therapie

    Aanmelding

    Wachttijd is maximaal drie maanden

    Ik doe mijn best u zo snel mogelijk te behandelen.
    Bij onze eerste ontmoeting dient u mee te nemen:
    • een geldige verzekeringspas,
    • een geldig identiteitsbewijs
    • een verwijsbrief van uw huisarts of een andere erkende verwijzer. 
    Samen stellen wij een behandelplan op conform de daarvoor geldende richtlijnen.

    Registraties

    Meer informatie

    • Overheid geregistreerd psychotherapeute

    • VWS big no.49025766116

    • Lid diverse therapie verenigingen

    • Internationaal erkend Sandplay psychotherapeute (ISST)

    • Advanced Somatic Experiencing Participant

    Zorgverzekeraars

    Ik heb contracten met:

    • VGZ

    • CZ

    • Multizorg

    • Achmea

    • De Friesland

    • DSW

    De therapieën worden in het algemeen vergoed, afhankelijk van uw verzekering
  • Contact

    Wilt u meer weten? neem dan even contact op.

    Dat kan telefonisch: 020-6426017 of 06-29002671
    of per e-mail: carolien.entrop@kpnmail.nl

    Psychotherapie praktijk Amsterdam
    Drs. A. Carolien Entrop
    Rooseveltlaan 205 - 1079 AR Amsterdam
    020-6426017
  • Registratie & Referenties

    Dit is wat cliënten over mijn behandeling zeggen

    Registratie

    Ik ben door de overheid geregistreerd psychotherapeute

    • VWS big no. 49025766116
    • Lid diverse therapie verenigingen
    • Internationaal erkend sandplay therapeute (International Society for Sandplay Therapy)
    • Advanced Somatic Experiencing Participant
    • Vele workshops familieopstellingen gevolgd
    • Na  de opleiding somatic experiencing heb ik diverse workshops gevolgd bij Raja Selvam en Marianne Bentzen (Neuro Affective Psychotherapy)

    Cliënten zeggen

    Over Carolien

    • "Meelevend, sociaal"

    • "je begrijpt snel het probleem van iemand anders en probeert een oplossing te vinden"

    • "je bent flexibel, je doet niet moeilijk"

    • "je hebt aandacht, ook voor ontastbare gevoelens"

    • "je bent rustig, stabiel"

    • "echt aarde mens, onbevooroordeeld, integer"

    • "betrokken, recht op de man af"

    • "Je bent aardig"

    • "Het is net of ik vitamines gekregen heb"

    • "het is een verrijking in mijn leven"

  • Artikelen

    Onderstaande artikelen kun je direct downloaden, ik wens je veel inspiratie toe!

  • Mijn Blogs

    Een blog schrijven betekent dat ik goed moet formuleren wat ik wil overbrengen. Tot mijn eigen verbazing merk ik dat ik ineens verbanden zie die ik me niet echt gerealiseerd had. Alsof het kwartje dan pas echt valt. Maar het op mijn website zetten heeft tot gevolg dat ik geen idee heb hoe het overkomt. Juist reacties zetten mij weer aan het denken. En daar gaat het toch om in het leven, dat we steeds weer gaan zien hoe mensen op ons reageren en wij ontdekken hoe wij geluisterd hebben naar anderen.

    Alle berichten
    ×